Roślina rozmnaża się wegetatywnie przy pomocy bulwek znajdujących się u nasady łodygi. Nazwa „karpacka” wskazuje główny obszar występowania – jest subendemitom karpackim.
Występowanie
Siedlisko: wilgotne skały i piargi, głównie na granicie, od piętra kosówki po turnie
Występowanie: Karpaty, Riła, Piryn, sporadycznie w Alpach, w Polsce wyłącznie w Tatrach
Okres kwitnienia
Roślina NIE obowiązująca na egzaminie wewnętrznym
Przez górali zwana „kamienną różą”. W symbolice chrześcijańskiej skalnica przedstawia Chrystusa Zmartwychwstałego. Łacińska nazwa skalnic (saxifraga) nawiązuje do skalistych miejsc, na których rosną (łac. saxum= skała, frangere = łamać).
Występowanie
Roślina pod całkowitą ochroną
Siedlisko: skały, piargi, żwirki, luźne murawy naskalne, najczęściej na podłożu wapiennym
Występowanie: góry Europy, Kaukaz, Azja Mniejsza, Ameryka Północna
Okres kwitnienia
Roślina obowiązująca na egzaminie wewnętrznym
W Polsce rośnie dziko 7 gatunków sasanek – wszystkie są roślinami rzadkimi, pod ścisłą ochroną. Sasanki niezwykle łatwo krzyżują się między sobą, dając ogromne bogactwo form.
Oto damy o wielu obliczach, zaskakują co wiosna fryzurą.
Jedna kusi ponętnym fioletem, inna wabi głęboką purpurą.
Najpierw skromnie schylone nad ziemią, potem prężą się dumnie do słońca.
No i jak tu opisać sasanki… Nikt ich nigdy nie pozna do końca.
Występowanie
Roślina trująca, pod całkowitą ochroną
Siedlisko: murawy, na podłożu ubogim w węglan wapnia, w piętrze kosówki i halnym
Występowanie: góry środkowej i południowej Europy, Kaukaz, w Polsce w Górach Izerskich, Karkonoszach, Na Babiej Górze i w Tatrach
Okres kwitnienia
Roślina obowiązująca na egzaminie wewnętrznym
Ziele rzeżuchy zawiera lecznicze substancje (glikozyd glikokochlearynę i gorczyczny) o właściwościach żółcio- i moczopędnych, rozkurczających i ściągających. Medycyna ludowa stosowała je jako lek przeciwgośćcowy i rozkurczowy. Świeże liście są dla zwierząt gospodarskich trujące, nadają się na paszę dopiero po wysuszeniu. Ludziom jednak nie szkodzą – można więc je spożywać w postaci sałatek lub użyć jako ostrej przyprawy. Szczególnie popularna jest we Francji.
Występowanie
Roślina lecznicza
Siedlisko: wilgotne łąki i pastwiska, torfowiska niskie, olszyny, wilgotne zarośla
Występowanie: Europa, Azja, Ameryka Północna
Okres kwitnienia
Roślina NIE obowiązująca na egzaminie wewnętrznym
Liście zawierają żółty barwnik używany dawniej do farbowania wełny.
Występowanie
Roślina trująca
Siedlisko: nad potokami, widne lasy i zarośla, łąki śródleśne, ziołorośla, do 1800mnpm
Występowanie: Europa, Azja
Okres kwitnienia
Roślina NIE obowiązująca na egzaminie wewnętrznym
Nazwę swą zawdzięcza gęstemu, wełnistemu owłosieniu kutnerem liści i łodyg, zapobiegającemu nadmiernemu parowaniu i stanowiącemu dobrą izolację cieplną. Nazwa rodzajowa pochodzi od zagiętych w kształcie rogu owocom (torebkom).
Występowanie
Siedlisko: skały i murawy, głównie na wapieniu w piętrze kosówki i halnym
Występowanie: obszar arktyczny oraz góry Europy, w Polsce tylko w Tatrach
Okres kwitnienia
Roślina NIE obowiązująca na egzaminie wewnętrznym
Nazwa pochodzi od pojedynczego kwiatu na szczycie łodygi.
Występowanie
Siedlisko: piargi, skały granitowe, w piętrze hal i turni
Występowanie: góry Europy Środkowej (Alpy, Karpaty, Bałkany), w Polsce jedynie w Tatrach Wysokich
Okres kwitnienia
Roślina NIE obowiązująca na egzaminie wewnętrznym
Roślina rozmnaża się pseudożyworodnie, czyli wytwarza bulwkowate rozmnóżki w miejsce kwiatów w dolnej części kłosu, z których powstają młode roślinki. Jest to przystosowanie rdestu do krótkiego okresu wegetacyjnego w górach.
Występowanie
Siedlisko: murawy naskalne, od regla dolnego po piętro turniowe (głównie powyżej górnej granicy lasu)
Występowanie: góry i tereny północne Europy, Kaukaz, Syberia, w Polsce w Tatrach i na Babiej Górze
Okres kwitnienia
Roślina NIE obowiązująca na egzaminie wewnętrznym
Gatunek ten jest endemitem karpackim.
Występowanie
Siedlisko: skały i piargi wapienne
Występowanie: Karpaty, w Polsce wyłącznie w Pieninach
Okres kwitnienia
Roślina NIE obowiązująca na egzaminie wewnętrznym
Dawniej ziele przytulii było używane do aromatyzowania napojów, wyrobów alkoholowych, cukierniczych oraz jako przyprawa do ciast. Obecnie w wielu krajach jest to niedozwolone, ponieważ w trakcie suszenia uwalnia się kumaryna, mająca słodkawy zapach siana (stąd nazwa gatunkowa), a przy dłuższym spożywaniu prowadząca do uszkodzenia wątroby. Stosuje się ją natomiast jako lek poprawiający krążenie obwodowe, a także do aromatyzowania kosmetyków i jako składnik proszku przeciw molom.
Występowanie
Roślina lecznicza, trująca
Siedlisko: cieniste lasy liściaste i mieszane
Występowanie: środkowa I zachodnia Europa, północna Afryka
Okres kwitnienia
Roślina NIE obowiązująca na egzaminie wewnętrznym
