Jest rzeczywiście maleńki – dorasta do 5 cm wysokości.
Występowanie
Siedlisko: skały, murawy, unika węglanu wapnia, powyżej górnej granicy lasu
Występowanie: góry środkowej i południowej Europy, w Polsce w Karkonoszach i Tatrach
Okres kwitnienia
Roślina obowiązująca na egzaminie wewnętrznym
Wybitnie ciepłolubny gatunek południowo-europejski. Na Jurze jest reliktem roślin stepowych, w Pieninach wchodzi w skład muraw kserotermicznych.
Występowanie
Roślina chroniona
Siedlisko: ciepłe i suche zbocza, brzegi piarżysk (murawy kserotermiczne)
Występowanie: w Polsce jedynie na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej i w Pieninach
Okres kwitnienia
Roślina NIE obowiązująca na egzaminie wewnętrznym
Na niektórych łąkach stanowi dominujący gatunek i stąd taki typ łąki nazywamy „łąką pełnikową”. Najpiękniejsze takie łąki znajdują się na Pomorzu w okolicach Bobolic. Z pełników słynie także Ziemia Kłodzka. Przed II Wojną Światową był symbolem Hrabstwa Kłodzkiego i zwany był tam „kłodzką różą”. Góralom kształt kwiatów pełnika posłużył jako motyw dekoracyjny, głównie przy hafcie na serdakach. W gwarze góralskiej określany jest jako górska róża lub leluja. Jest reliktem trzeciorzędu.
Występowanie
Roślina trująca, pod całkowitą ochroną
Siedlisko: wilgotne łąki, najczęściej trzęślicowe, ziołorośla, żyzne torfowiska źródliskowe, w pobliżu cieków wodnych
Występowanie: umiarkowane strefy klimatyczne
Okres kwitnienia
Roślina obowiązująca na egzaminie wewnętrznym
Kuzyn powszechnie rosnących jaskrów i podobnie do nich trujący. Nazwę swą (łac. trollius altissimus) zawdzięcza koronie kwiatów przypominającej nieco nierozkwitnięte kwiaty róży (łac. trulla, trulleum = okrągłe, kuliste naczynie). Ludy skandynawskie natomiast wywodzą nazwę od troli – złośliwych, nocnych skrzatów o jednym oku. Zaskoczone przez słońce pękają lub kamienieją. Być może stąd wzięła się polska ludowa nazwa pełnika „wole oko”.
Występowanie
Roślina trująca, pod całkowitą ochroną
Siedlisko: ziołorośla, traworośla, zarośnięte wilgotne piargi, wilgotne murawy, w piętrze halnym, rzadziej kosówki
Występowanie: Alpy Wschodnie, Sudety, Rudawy, Karpaty, Góry Dynarskie, w Polsce w Sudetach, Tatrach i Bieszczadach
Okres kwitnienia
Pełnik sp. roślina obowiązująca na egzaminie wewnętrznym
Wbrew swojej nazwie wcale nie parzy. Parzydło jest rośliną dwupienną, tzn. na jednych okazach znajdują się kwiatostany męskie, a na innych żeńskie. Ze względu na efektowny wygląd często uprawiana jako roślina ozdobna. Łacińska nazwa (aruncus silvestris) w dosłownym tłumaczeniu to „leśna kozia broda”.
Występowanie
Roślina trująca, pod całkowitą ochroną
Siedlisko: górskie lasy i zarośla, miejsca cieniste i wilgotne, nad potokami
Występowanie: Europa z wyjątkiem północy, umiarkowane strefy Azji, Ameryka Północna
Okres kwitnienia
Roślina obowiązująca na egzaminie wewnętrznym
Nazywany także rękawiczkami Matki Boskiej lub mniej chlubnie księżymi galotami lub gadzimi portkami. Nazwa orlik pochodzi od charakterystycznej budowy kwiatu – ostrogi płatków korony przypominają zakrzywione szpony orła.
Występowanie
Siedlisko: zarośla, widne lasy, kamieniste zbocza, zręby, głównie na podłożu bogatym w węglan wapnia, na niżu i w piętrze regli
Występowanie: południowa i środkowa Europa, północna Afryka, umiarkowane strefy Azji
Okres kwitnienia
Roślina obowiązująca na egzaminie wewnętrznym
Dzięki długim, mięsistym korzeniom sięga daleko w głąb po wodę. Od dawna uważany za roślinę magiczną, mającą moc odnajdywania zakopanych w górach skarbów. Na pewno natomiast posiada alkaloidy o właściwościach cytostatycznych (hamujących podział komórek), które być może wejdą w przyszłości w skład leków przeciwnowotworowych. Na razie można nimi leczyć raka piersi u doświadczalnych myszy, ale może kiedyś…
Występowanie
Roślina pod całkowitą ochroną
Siedlisko: zarośla kosówki, wilgotne lasy, ziołorośla
Występowanie: góry środkowej i południowej Europy oraz Azji Mniejszej
Okres kwitnienia
Roślina obowiązująca na egzaminie wewnętrznym
Gatunek bardzo zmienny, tworzący liczne odmiany i podgatunki. Niezapominajka to chyba jedyny kwiatek w Polsce mający swoje święto. Jest ono obchodzone 15 maja od 2002r. Była to inicjatywa słuchaczy Ekoradia – audycji nadawanej przez I Program Polskiego Radia. Głównym celem święta ma być stałe przypominanie nam o ochronie i zachowaniu przebogatej różnorodności biologicznej naszego kraju.
Występowanie
Siedlisko: lasy liściaste, zarośla, brzegi cieków wodnych, po piętro kosówki
Występowanie: górskie rejony półkuli północnej
Okres kwitnienia
Niezapominajka sp. roślina obowiązująca na egzaminie wewnętrznym
Niezapominajkę (łac. myosotis palustris) starożytni Grecy nazwali „mysim uszkiem”, od kształtu i owłosienia liści (gr. mys (myo) = mysz, us (otis) = uszko).
Występowanie
Siedlisko: rumosz skalny, żwirki, trawiaste upłazy, źródliska, na podłożu wapiennym, w piętrze kosówki i halnym
Występowanie: góry Europy, w Polsce w Tatrach i w Karkonoszach (w małym Śnieżnym Kotle)
Okres kwitnienia
Niezapominajka sp. roślina obowiązująca na egzaminie wewnętrznym
Nazwę swą zawdzięcza owocom pękającym gwałtownie, niecierpliwie, nawet przy najdrobniejszym dotknięciu (łac. impatiens parviflora; łac. impatiens = niecierpliwy), dzięki czemu potrafi rozrzucić nasiona nawet na odległość 3 metrów. W naszej florze jest rośliną zawleczoną i rozprzestrzeniającą się w sposób niemal nieograniczony, wypierając rodzime gatunki z runa lasu. Po raz pierwszy pojawił się w Europie w genewskim ogrodzie botanicznym w 1830r., skąd rozpoczęła się jego ekspansja. Liście i łodygi zawierają trujące substancje.
Występowanie
Roślina trująca
Siedlisko: lasy liściaste, mieszane, zarośla, rumowiska, ogrody, parki
Występowanie: pierwotnie w północno-wschodniej i centralnej Azji, w XIX stuleciu zdziczały z ogrodów botanicznych w środkowej i północnej Europie
Okres kwitnienia
Roślina NIE obowiązująca na egzaminie wewnętrznym
