Z głębokim smutkiem przekazujemy informację, że 18 kwietnia 2021 zmarł Tadeusz Mazela, Sympatyk SKPG, blacha nr 14.
Tadeusz towarzyszył nam w wielu podróżach, był z nami na wyjazdach szkoleniowych, leciach…
Spokój i uśmiech Tadeusza pomógł z pewnością wielu z nas, którzy poznawaliśmy Go siadając pierwszy raz na „pilotce”.
Nie sposób opisać tego jak nieocenionym był Jego profesjonalizm i jak ogromna była serdeczność.
Jego rady i pomoc często były bezcenne w życiu zawodowym przewodników i pilotów.
Jego obecność wniosła tak wiele do naszej społeczności.
Trudno przychodzi pisać w czasie przeszłym. Tadeusz na zawsze będzie obecny w naszych wspomnieniach.
III wydanie Prazdników ukazuje się pod wspólnym z kilkoma wydawnictwami SKPG szyldem „Materiałów szkoleniowych SKPG Kraków”. Dużo ciekawych informacji (nie tylko dla przewodników), sporo kolorowych ilustracji i odświeżona treść.
Piotr Malec prezentuje Ikony świąteczne – temat ciekawy, przez wszystkich miłośników gór i przewodników poruszany, będący często udręką kursantów na wycieczkach szkoleniowych. Ania Warzecha zgodziła się dodatkowo napisać obszerny wstęp, będący wprowadzeniem w temat, swoistą teologię ikony w pigułce. Oba tematy poruszone na kartach niniejszej broszurki mogłyby oczywiście być prezentowane oddzielnie, ale podane razem – nawzajem się uzupełniają.
Na 80 stronach prezentowana jest treść i 14 barwnych ilustracji.
Piotr Malec, Anna Warzecha, Prazdniki. Ikony świąteczne, Kraków 2021
Cena: 18 zł
Z okazji Świąt Wielkanocnych, życzymy wszystkiego co najlepsze dla Was.
Spędźcie nadchodzący czas w zdrowiu i bezpieczeństwie. Oby wiosenne słońce napełniło Wasze serca nadzieją i siłą.
Pozdrawiamy serdecznie,
Studenckie Koło Przewodników Górskich w Krakowie
Dzięki wydaniu pewnej produkcji kilka lat temu miliony osób na całym świecie mogły się dowiedzieć o istnieniu pewnego ciekawego miejsca w Karpatach i poznać epizod z jego historii. Gdyby jednak ci ludzie poczuli się zainspirowani, by przyjechać tam i zobaczyć jak wygląda w rzeczywistości, to srodze by się zdziwili. Spodziewaliby się bowiem widoków takich, jak na załączonym obrazku, rzeczywistość natomiast jest, cóż, zdecydowanie mniej spektakularna. Jesteśmy jednak przekonani, że uczestnicy Konkursu Całorocznego SKPG, w odróżnieniu od stereotypowych amerykańskich nastolatków, doceniliby niewątpliwy prawdziwy urok tej okolicy. A zatem prosimy o przesłanie odpowiedzi, jak nazywa się chatka studencka będąca najbliżej – w rzeczywistości – miejsca pokazanego na obrazku.
Odpowiedzi prosimy przesyłać mailowo na adres: konkurs@skpg.krakow.pl do 31 marca 2021 r.
Odpowiedź:
Były w Konkursie Całorocznym pytania o filmy, seriale, teledyski itd. ale tym razem zdecydowaliśmy się po raz pierwszy sięgnąć do niezwykle ciekawej tematyki gier wideo. Otóż załączony do pytania obrazek to fragment zrzutu ekranu z gry Battlefield 1, wydanej przez Electronic Arts w 2016 roku. Jest to strzelanka pierwszoosobowa (FPS) osadzona w realiach Pierwszej Wojny Światowej. Gracz może się wcielić w żołnierza walczącego w wybranych bitwach tego konfliktu zbrojnego. Dodatek do gry pod tytułem “In the Name of Tsar” wprowadził do gry mapy reprezentujące front wschodni, w tym jedną, o nazwie “Lupkow Pass”, mającą w założeniu ilustrować zmagania między wojskami austro-węgierskimi a rosyjskimi właśnie o Przełęcz Łupkowską w zimie 1914/1915 r – z rozgrywki właśnie na tej mapie pochodzi ten zrzut ekranu. A zatem, choć na pierwszy rzut oka może się to wydawać absurdalne, prawidłową odpowiedzią na to pytanie jest “Chatka na Końcu Świata w Starym Łupkowie” – schronisko zwyczajowo nazywane chatką studencką, znajdujące się właśnie tam. Należy jednak twórcom mapy “Lupkow Pass” sprawiedliwość – na obszarze, po którym gracz może się poruszać, beskidzka rzeźba terenu jest wiernie odwzorowana, zdobywa się wioskę o nazwie Osławica, a obok znajduje się tunel kolejowy z którego w trakcie walki wyjeżdża pociąg pancerny. Tylko te postrzępione turnie na horyzoncie psują realizm – widać łagodnie pofalowane wzniesienia Beskidów i Bieszczadów, po pępki w cerkwi baniach zanurzone, nie pasowały twórcom gry do dramatyzmu ciężkich zimowych zmagań wojennych.
Według statystyk opublikowanych przez słowackich ratowników górskich jedna czwarta wszystkich akcji ratowniczych w słowackich Tatrach podczas minionych wakacji dotyczyła turystów z Polski. Jednocześnie po drugiej stronie Tatr zarejestrowano o 20% mniej interwencji niż rok wcześniej. Po północnej stronie o bezpieczeństwo turystów dba TOPR, który powstał jako pierwsza organizacja ratownictwa górskiego w Karpatach i czwarta na świecie. Kiedy i gdzie powstała pierwsza taka organizacja działająca po południowej stronie Tatr oraz jak się nazywała?
Odpowiedzi prosimy przesyłać mailowo na adres: konkurs@skpg.krakow.pl do 31 marca 2021 r.
Odpowiedź:
Już pod koniec XIX wieku, Towarzystwo Karpackie (Magyarországi Kárpát Egyesület, MKE) prowadziło szkolenia ratownicze po południowej stronie Tatr. To właśnie z inicjatywy MKE oraz węgierskich towarzystw turystycznych powstała pierwsza samodzielna organizacja zajmująca się ratownictwem górskim – Tatrzański Ochotniczy Komitet Ratunkowy (Tátrai Önkéntes Mentő Bizottság, TÖMB). Za dzień jej utworzenia przyjmuje się 28 grudnia 1913 roku, a za miejsce powstania osadę uzdrowiskową Tátraszéplak (obecnie Tatrzańska Polanka), w której naczelnym lekarzem był Michael Ghur – pierwszy prezes organizacji. Na zdjęciu załączyliśmy logo zamieszczone na puszce z okolicznościowej zbiórki pieniędzy mającej na celu wsparcie funduszu TÖMB.
Idąc najkrótszą rozsądną drogą pomiędzy tymi punktami widokowymi, jaki najwyższy szczyt przyjdzie nam zdobyć i przez ile mostów, poprowadzonych nad rzekami będącymi bezpośrednimi dopływami Wisły, trzeba będzie przejść?
Odpowiedzi prosimy przesyłać mailowo na adres: konkurs@skpg.krakow.pl do 28 lutego 2021 r.
Odpowiedź:
No i zaczęło się. Dla wielu uczestników kłopotliwym okazało się słowo „rozsądną”, dla innych to było oczywiste – rozsądna droga, czyli prowadząca przez góry. Pomiędzy platformą widokową w Woli Kroguleckiej a tarasem widokowym nad Suchą Beskidzką rozciągają się Beskid Sądecki, Gorce i Beskid Średni, ale najkrótsza droga wiodąca przez góry prowadzi przez Beskidy Wyspowy i Makowski, wówczas najwyższym zdobytym szczytem jest Mogielica i do przejścia są zaledwie dwa mosty. Za nierozsądne uznajemy długie chodzenie po brzydkich drogach oraz wielokrotne przechodzenie nad tą samą rzeką 😉 Nie oczekując jednak rozsądku w trakcie pandemicznego szaleństwa oraz rozumiejąc miłość do Gorców, przyznajemy cząstkowe punkty za rozpoznanie miejsc z fotografii.
Chodząc po Karpatach, jesteśmy przyzwyczajeni do tego, że wiele odwiedzanych przez nas miejsc nazywa się tak samo. Takie na przykład Magury, Kiczery lub Przysłopy można licznie spotkać od Czech po Rumunię. W niniejszym pytaniu chcemy zapytać o nazwę, którą noszą dokładnie trzy karpackie szczyty, a każdy z nich jest wyjątkowy:
• dwa z nich są węzłami czterech szlaków,
• na najwyższy z nich nie prowadzi żaden szlak,
• jeden z nich według niektórych regionalizacji jest najwyższym szczytem swojej grupy górskiej, ale bez wątpienia nie jest najwyższym szczytem obszaru ochronnego, w którym się znajduje,
• dwa z nich znajdują się w całości na terenie objętym ochroną (choć różnego typu), trzeci zaś leży dokładnie na granicy obszaru ochronnego,
• wszystkie położone są w Karpatach Zachodnich,
• suma wysokości każdej stworzonej z nich pary przerasta wysokość Gerlacha, lecz żaden z nich osobno nie mógłby być najwyższym szczytem nawet Wewnętrznych Karpat Zachodnich.
Jako odpowiedź prosimy o podanie wspólnej nazwy tych trzech szczytów oraz nazw poszczególnych grup górskich, w których owe szczyty się znajdują.
Odpowiedzi prosimy przesyłać mailowo na adres: konkurs@skpg.krakow.pl do 28 lutego 2021 r.
Odpowiedź:
Wspólna nazwa trzech szczytów – bohaterów pytania – to Kl’ak, czyli po naszemu Kieł. Każdego z nich należało szukać na Słowacji.
Pierwszy, prawdopodobnie najbardziej znany, znajduje się w luczańskiej części Małej Fatry, ma 1352 m n.p.m., jest położony na terenie rezerwatu o tej samej nazwie,
Drugi, mniej popularny, ale masywny, o wysokości 1394 m n.p.m., widoczny z wielu miejsc w Polsce położony jest w Wielkiej Fatrze, dokładnie na granicy parku narodowego Veľká Fatra,
Trzeci, najmniej znany, ale jednocześnie najwyższy (1409 m n.p.m.), położony jest na terenie Parku Narodowego Muránska planina, lecz nie prowadzi na niego żaden szlak turystyczny.
Przynależność do grupy górskiej tego ostatniego Kl’aka zależy od tego, jaką regionalizację przyjąć. Według Kondrackiego należy on do Rudaw Gemerskich, gdzie ustępuje wysokością Stolicy (1476 m n.p.m.), która jest nota bene najwyższym szczytem Wewnętrznych Karpat Zachodnich. Z kolei według regionalizacji przyjętej na Słowacji znajduje się w mezoregionie Spišsko-gemerský kras, obejmującym sobą dwie grupy górskie: Murańską Płaninę oraz Słowacki Raj, lecz nie Góry Stolickie. Tym samym Kl’ak jest jego najwyższym szczytem. Regionalizacja geograficzna jest z pewnością tematem burzliwych dyskusji w środowiskach akademickich. Nie ulega natomiast wątpliwości, że Kl’ak nie jest najwyższym szczytem PNMP, gdyż ten nie obejmuje jedynie Murańskiej Płaniny – grupy górskiej, lecz również fragment Gór Weporskich, gdzie znajduje się wyższa od Kl’aka Fabova Hola.
Niezawodni Uczestnicy Konkursu zwrócili uwagę, że na niektórych mapach na obszarze Parku Narodowego Muranska Planina można znaleźć drugi wierzchołek o nazwie Kl’ak. Przepraszamy za ten błąd. Mamy nadzieję, że istnienie tego dodatkowego szczytu, w zasadzie zwornika, który jest położony z dala od szlaków turystycznych i nieporównywalnie mniej ciekawy od pozostałych, nie uniemożliwiło nikomu z Was wysłania prawidłowej odpowiedzi.
Prawidłowej odpowiedzi udzielili:
Bebo 1 pkt
Monika Mielnikiewicz 1 pkt
Magdalena Kuś 1 pkt
Piotr Wieczorek 1 pkt
Icóżżezzabrza Team 1 pkt
Hadrian Jakóbczak 1 pkt
Wojciech Pawlus 1 pkt
Joanna Olszówka 1 pkt
Józef Bem 1 pkt
Bartłomiej Cisowski 1 pkt
Łukasz Witkowski 1 pkt
Anna Osika 1 pkt
W ostatnim kwartale 2020 roku wydany został kolejny, ósmy już, tom poświęcony historii naszego Koła. Na przeszło trzystu stronach zebrano ponad 20 tekstów poświęconych działalności Studenckiego Koła Przewodników Górskich w minionym pięcioleciu, kilka barwnych opowieści ze znacznie wcześniejszych dekad, w których wyznaczano kierunki zorganizowanej turystyki górskiej oraz działalności naszego Koła, ponad 20 biogramów związanych z Kołem osób, które odeszły w ostatnich latach, niemal 40 tabelek statystycznych, charakteryzujących rozmaite aspekty działalności SKPG i AKPT oraz ponad 40 kolorowych fotografii wzruszająco dokumentujących opisywane wydarzenia, a dodatkowo 4 mapy(!).
Poznacie niuanse inicjatywy SKPG on, Konkursu Całorocznego, zakopywania Kapsuły Czasu, Roku Beskidnika, Siatkarskiej Inicjatywy Ogólnokołowej, wyjazdów Piwnym Szlakiem czy przewodnickiego wolontariatu, dowiecie się dokąd chadzały w tym czasie kursy oraz jakie wspomnienia po nich pozostały, przypomnicie sobie niezrównane kabarety, eskapady na ośmiotysięcznik oraz wydarzenia z wszystkich trzech baz namiotowych. Dzięki Kołowym koleżankom i kolegom powstały teksty oraz zdjęcia, które naznaczają minione 5-lecie, równocześnie nie pozwalając mu odejść w niepamięć.
Redakcją tomu zajęli się Nikoletta Kula, Leszek Ogórek oraz Łukasz Podolak. Redakcja techniczna została powierzona Agacie Hanuli. Książkę wydano w nakładzie 200 egzemplarzy.
W celu zamówienia swojego tomu można kontaktować się mailowo na adres skpg@skpg.krakow.pl.
Do pierwszej próby miał użyć desek jesionowej i bukowej oraz sznurka. Nie przyniosło to natychmiastowego sukcesu, więc próbował dalej, ćwicząc na błoniach i pod kopcem najpierw nocą, by z niego nie szydzono. Gdy robił to za dnia, wywoływał niemałe zdumienie. W trakcie jednego z pierwszych poważnych górskich doświadczeń miał zjeść konserwę, której resztki zrewolucjonizowały wynalazek oraz wypowiedzieć słowa po dziś przywoływane także w świecie motocyklistów. O kogo pytamy i gdzie znajduje się muzeum noszące jego imię?
Odpowiedzi prosimy przesyłać mailowo na adres: konkurs@skpg.krakow.pl do 31 stycznia 2021 r.
Odpowiedź:
Kto nie smaruje, ten nie jedzie – miał powiedzieć Stanisław Barabasz, maszcząc olejem z konserwy spody swych nowatorskich nart. Noszące jego imię Muzeum Narciarstwa znajduje się w Cieklinie, a zupełnie niedawno sekcja biegówkowa SKPG także ruszyła z nartami na krakowskie Błonia!
Prawidłowej odpowiedzi udzielili:
Monika Mielnikiewicz 1 pkt
Jarek Sołtys 1 pkt
Magdalena Kuś 1 pkt
Bartłomiej Cisowski 1 pkt
Andrzej Zabłocki 1 pkt
Paweł Parszywka 1 pkt
Joanna Olszówka 1 pkt
Katarzyna Kiernicka 1 pkt
Gracja Bober-Grafik 1 pkt
Icóżżezzabrza Team 1 pkt
Sebastian 1 pkt
Aga Powroźnik 1 pkt
Hadrian Jakóbczak 1 pkt
Michasia Hansdorfer 1 pkt
Bebo 1 pkt
Józef Bem 1 pkt
Ania Kowalczyk 1 pkt
Monika Matusik 1 pkt
Michał Pacyna 1 pkt
Piotr Wieczorek 1 pkt
Ania Kalińska 1 pkt
Ania Os. 1 pkt
Wojtek Pawlus 1 pkt
Łukasz Witkowski 1 pkt
Sylwia Smela 1 pkt
Karol Olszański 0,5 pkt
Pytanie 02/2021 z dnia 5 stycznia 2021
W środowisku górskim sporo kontrowersji wywołała niedawna prezentacja projektu nowego schroniska na Lubaniu. Czy doczekamy się realizacji projektu w takiej formie, jaka została przedstawiona? Historia pokazuje, że nie można być pewnym niczego. Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze przez wiele lat planowało budowę schroniska w pewnej części polskich gór. Powstał nawet projekt, którego wizualizację widzicie na zdjęciu poniżej. Do realizacji jednak nie doszło i zamiast tego po latach, w miejscu oddalonym od pierwotnie planowanego o około 2 kilometry, powstał zupełnie inaczej wyglądający budynek, a rycina ze zdjęcia stanowi obecnie dekorację jego wnętrza. Prosimy o podanie dwóch nazw: miejsca, w którym planowano wybudować schronisko z ryciny, oraz miejsca, w którym ostatecznie schronisko stanęło. Jako podpowiedź możemy podać, że jedno z tych miejsc już kiedyś było odpowiedzią na pytanie Konkursu Całorocznego, ale dotyczącego zupełnie innego tematu.
Odpowiedzi prosimy przesyłać mailowo na adres: konkurs@skpg.krakow.pl do 31 stycznia 2021 r.
Odpowiedź:
Przedstawiamy poniżej całą fotografię ryciny:
Znaleźć ją można w schronisku PTTK na Kudłaczach, znajdującym się w przysiółku Pcimia o tej samej nazwie, na polanie Nad Nowinami. To malutkie schronisko otwarte zostało w 1994 roku, jednak przez wiele lat PRL-u planowano wybudować taki obiekt turystyczny w dużo bardziej znaczącym topograficznie i turystycznie miejscu pasma Lubomira i Łysiny, na położonej 2 km dalej Polanie (Przełęczy) Suchej – czyli jednocześnie odpowiedzi na pytanie numer 1 w zeszłorocznej edycji Konkursu Całorocznego! Jak widać, ambitne plany okazały się nie do zrealizowania w trudnej rzeczywistości ekonomicznej lat 80. i dobrze się stało, gdyż taki schroniskowy moloch tylko by przeszkadzał w podziwianiu co wiosnę najbliższych Krakowa krokusów.
Ruszamy z kolejną odsłoną Konkursu Całorocznego i, jak przed rokiem, serdecznie zapraszamy do licznego uczestnictwa w zabawie. W ekipie układającej pytania nastąpiła pewna osobowa modyfikacja, być może domyślicie się, przeglądając punktację na koniec kolejnych miesięcy. Ogólna koncepcja pozostaje jednak bez zmian – będziemy co miesiąc publikowali dwa kolejne pytania i oczekiwali Waszych odpowiedzi na naszym standardowym mailu konkurs@skpg.krakow.pl.
Pamiętajcie, że poza prawdziwą zaciętą rywalizacją chodzi także o zabawę i poszerzanie wiedzy, dlatego nigdy nie jest za późno, by do Konkursu dołączyć. Liczne cząstkowe nagrody losowane wśród uczestników zeszłorocznej edycji pokazują, że można coś wygrać, także nie będąc w czołówce.
Tymczasem wręczenie głównej nagrody zwycięzcy edycji 2020 nastąpi już w najbliższy czwartek, o godzinie równej dacie otwarcia najnowszego fragmentu linii kolejowej w polskich Beskidach, na zlokalizowanym najbliżej miejsca zamieszkania zwycięzcy Konkursu przystanku kolejowym, otwartym później niż wspomniany fragment linii w Beskidach, na peronie o numerze będącym różnicą między ww. datami. I to jest ten moment, kiedy niektórzy uczestnicy odetchnęli z ulgą na myśl, że od zwycięzcy dzieliła ich spora różnica punktowa 😉
Liczymy, że wciąż będziecie naszą motywacją do układania pytań. Powodzenia!
Niezmiernie miło nam poinformować, że dobiegła końca tegoroczna edycja Konkursu Całorocznego, który w styczniu obchodził 20 rocznicę swego powstania, co SKPG Kraków postanowiło uhonorować nazwaniem roku 2020 Rokiem Konkursu Całorocznego. W tegorocznej edycji wzięła udział rekordowa liczba uczestników – odpowiedzi przysyłało aż 87 osób!
Wśród uczestników znaleźli się zarówno przewodnicy, młodzi i bardziej doświadczeni stażem, kursanci kursów prowadzonych przez SKPG Kraków, osoby, którym czasowo było z nami po drodze, a także bliżsi i dalsi przyjaciele oraz osoby wykazujące wiele oporu przed zapisaniem się na kurs. Wszystkim serdecznie Wam dziękujemy! Tym, którzy regularnie zasilali naszą skrzynkę pocztową lub sporadycznie wywoływali nasze uśmiechy swoimi odpowiedziami, tym, którzy byli z nami do samego końca oraz tym, co pojawiali się nagle i niespodziewanie, dowodząc, że nie trzeba poważnie myśleć o gromadzeniu punktów, by móc przysłać odpowiedź.
Z okazji Roku Konkursu Całorocznego nagroda główna jest zupełnie niezwykła – zwycięzca będzie mógł odbyć 2-godzinny lot widokowy w polskiej, czeskiej lub słowackiej przestrzeni powietrznej! Dzięki patronatowi sklepu górskiego Trekmondo zajęcie pierwszego i drugiego miejsca uprawnia do wykorzystania w tym sklepie kuponu podarunkowego o wartości 150 zł. Nie zabraknie zwyczajowych nagród książkowych oraz nagród specjalnych.
Tegoroczna rywalizacja w czołówce długo była wyrównana, a do samego końca dosyć zawzięta. Finalnym zwycięzcą został Rafał Górzanowski, w pełni poprawnie odpowiedziawszy na wszystkie nasze pytania. Na drugiej pozycji uplasował się Bartek Rogoż, który gdzieś w wędrówce zapodział pół punktu. Podium zamyka zwycięzca poprzednich edycji, Hadrian Jakóbczak.
Warto podkreślić, że do wysokiej, czwartej, pozycji dotarła Monika Mielnikiewicz – kursantka Kursu 2019-2021. Kolejne miejsca zajęły zaś osoby, którym w ostatnich edycjach z Konkursem nie było po drodze, ale na szczęście postanowiły włączyć się w naszą zabawę – Piotr Wieczorek, Bartłomiej Cisowski oraz Marcela Bagierek.
Serdecznie gratulujemy i dziękujemy za udział. O sposobie przekazania nagród poinformujemy zwycięzców, a w najbliższych dniach na naszym profilu FB będzie można śledzić losowanie nagród specjalnych. Bądźcie z nami w 2021!
Mam więcej sióstr niż braci. Miejscowość w której się urodziłem nosi nazwę trudną do wymówienia przez obcokrajowców, ale to jeszcze nic! Przez moją rodzinną wieś przepływa potok, który w sąsiedniej miejscowości łączy się z innym. Od tego miejsca ów potok nosi nazwę, która z pewnością śni się w koszmarach tym, którzy uczą się języka polskiego! Przeszedłem już koronawirusa. Z uwagi na mój tryb życia, izolacja spowodowana chorobą nie mogła mnie ucieszyć. Całe szczęście, że mam chociaż ogród. Pewnie dużo można by o mnie pisać, ale jestem człowiekiem skromnym, więc to Wam musi wystarczyć, by zgadnąć kim jestem.
Odpowiedzi prosimy przesyłać mailowo na adres: konkurs@skpg.krakow.pl do 30 listopada 2020 r.
Odpowiedź:
Mam siedem sióstr i trzech braci. Urodziłem się w Łętowni, nad Łętówką, która w Tokarni łączy się z Bogdanówką, tworząc Krzczonówkę. Jestem narciarzem i wspinaczem, człowiekiem bardzo aktywnym, zatem fakt, iż latem uziemił mnie koronawirus nie mógł mnie ucieszyć. Na szczęście mam dom z ogrodem i ścianką wspinaczkową, co pomogło przetrwać te dni. Mogliście zobaczyć to na moim Instagramie. Jestem człowiekiem skromnym, więc nie będę chwalił się co jeszcze w życiu osiągnąłem. Nazywam się Andrzej Bargiel i pozdrawiam wszystkich, którzy to odgadli.
W jednej trzeciej drogi pomiędzy Luboniem i Choczem znaleźć można okazały, choć zupełnie niedawno doceniony, przykład jednej z form ochrony. W umieszczonym tam muzeum prezentowana jest wystawa poświęcona wybitnym postaciom związanym z okolicą, w tym generałowi pochodzącemu z niewielkiej wsi, obecnie położonej w powiecie, główną atrakcję którego już ćwierć wieku wcześniej objęto tą samą formą ochrony oraz sąsiadującym z dwoma innymi powiatami, również posiadającymi wpisy na tejże nobilitującej liście. Do jakich obiektów nawiązujemy w treści zagadki?
Odpowiedzi prosimy przesyłać mailowo na adres: konkurs@skpg.krakow.pl do 30 listopada 2020 r.
Odpowiedź:
Luboń i Chocz to nie tylko nazwy znanych nam szczytów, ale także miejscowości w województwie wielkopolskim. W jednej trzeciej drogi między nimi znajduje się dwór w Koszutach – obiekt w 2018 roku wpisany na listę Pomników Historii, w którym prezentowana jest wystawa związana m.in. z Janem Henrykiem Dąbrowskim – generałem pochodzącym ze wsi Pierzchów koło Gdowa w powiecie wielickim. Powiat wielicki sąsiaduje z krakowskim i bocheńskim. Wszystkie posiadają miejsca wpisane na listę Pomników Historii.
Odpowiedzi prosimy przesyłać mailowo na adres: 
Znaleźć ją można w schronisku PTTK na Kudłaczach, znajdującym się w przysiółku Pcimia o tej samej nazwie, na polanie Nad Nowinami. To malutkie schronisko otwarte zostało w 1994 roku, jednak przez wiele lat PRL-u planowano wybudować taki obiekt turystyczny w dużo bardziej znaczącym topograficznie i turystycznie miejscu pasma Lubomira i Łysiny, na położonej 2 km dalej Polanie (Przełęczy) Suchej – czyli jednocześnie odpowiedzi na pytanie numer 1 w zeszłorocznej edycji Konkursu Całorocznego! Jak widać, ambitne plany okazały się nie do zrealizowania w trudnej rzeczywistości ekonomicznej lat 80. i dobrze się stało, gdyż taki schroniskowy moloch tylko by przeszkadzał w podziwianiu co wiosnę najbliższych Krakowa krokusów.
