Czego tam nie było: ogrom wzruszeń, śmiechu, spotkań po latach, rozmów, wspomnień, przyjaźni —
czas, który ciężko opisać i wyrazić słowami.

Lecie rozpoczęła część oficjalna, podczas której Prezesi Konrad Trojan i Andrzej Grzechynka przywitali
przybyłych uczestników. Następnie głos zabrali zaproszeni goście: Swietłana Koniuszewska,
(Przewodnicząca Komisji Przewodnickiej Zarządu Głównego PTTK), Jerzy Kapłon (Dyrektor Centralnego Ośrodka Turystyki Górskiej PTTK), Natasza Figiel (Prezes Oddziału Akademickiego PTTK Kraków), Konrad Gonciarczyk (Zastępca Dyrektora Babiogórskiego Parku Narodowego), Paweł Krąż (Prezes Koła Przewodników Tatrzańskich im. Macieja Sieczki w Krakowie) i Mariola Borecka (Prezes SKPS Wrocław).

Bardzo dziękujemy za tyle miłych słów pod naszym adresem, pomysłowe podarunki i – przede
wszystkim – za bycie z nami w ten ważny dla nas weekend.

Oficjalna część Lecia była też miejscem na podziękowanie za prace naszych przewodników na rzecz
Koła:

Jerzy Kapłon wręczył:
– Dyplom PTTK Zosi Wąchockiej i Ani Korzeń,
– Brązową Honorową Odznakę PTTK Ani Antolak, Michałowi Pacynie, Piotrkowi Bobakowi,
– Srebrną Honorową Odznakę PTTK Agacie Szymoniak (Ciach),
– Złotą Honorową Odznakę PTTK Pawłowi Koniecznemu.

Najważniejszym momentem Lecia była przewodnicka Watra. W jej blasku odśpiewaliśmy kołowy
hymn, a następnie wspomnieliśmy i uczciliśmy minutą ciszy tych, którzy w tym roku odeszli.
W dalszej części Watry doceniono przewodników świętujących okrągłe rocznice swojego blachowania
(w tym 60 rocznicę!).

Po czym miało miejsce wręczenie Agacie Szymoniak (Ciach) i Leszkowi Ogórkowi odznak „Zasłużony
dla SKPG” — najwyższej formy docenienia wieloletniej pracy na rzecz Koła.

Kulminacją całego Lecia było przyrzeczenie przewodnickie oraz blachowanie dwudziestu ośmiu
nowych przewodników SKPG i troje przewodników AKPT i jednego sympatyka SKPG. Był to
wzruszający moment i zwieńczenie długiej drogi po upragnioną przewodnicką blachę.

Po Watrze tradycyjnie odbył się przygotowany przez przewodników kabaret, który — jak to ujął nasz
zaprzyjaźniony bloger — „nie był przydługawy”, a jak głosi plotka, okazał się całkiem zabawny.

A po nim rozpoczęły się niekończące się rozmowy, powroty wspomnieniami do kołowego życia za
sprawą galerii zdjęć, prac wykonanych w ramach SKPG ART oraz wystawy „Przewodnicki Misz-Masz”,
a także zabawa taneczna, którą o szóstej rano zakończył polonez.

Niedzielne przedpołudnie najodważniejsi rozpoczęli od morsowania, po którym miał miejsce mecz
siatkówki „Prezesi kontra reszta świata” i wywołujące duże emocje przeciąganie liny.

Dziękujemy wszystkim za wspólne Lecie – naszym przewodnikom i przewodniczkom, zaproszonym
gościom oraz zaprzyjaźnionym kołom.

My liczymy dni do kolejnych spotkań, a koło koło kręci się… i niech nie przestaje wcale.

Zapraszamy także do naszej galerii zdjęć, autorstwa niezastąpionej Nataszy Figiel

• z Watry i blachowania.
• z gali otwarcia.
• z kabaretu.
• innych zabaw.

Jak czytamy w kołowej historii, program „Spotkania pod Leskowcem” przewidywał m.in. „od wczesnych godzin rannych witanie przybywających gości przez specjalnych witaczy Koła, wieczorem kilka słów o historii, wręczenie nagród, dyplomów i odznak, saluty bratnich kół przewodnickich, bankiet poprzeplatany występami Kabaretu Koła oraz… pieczenie barana!”

Od tamtego roku listopadowe „Lecie” stało się wyjątkową tradycją, trwającą po dzień dzisiejszy. Program pierwszego wydarzenia okazał się też na tyle atrakcyjny, że przetrwał we właściwie niezmienionej formie do dzisiaj!

Ten jeden weekend w roku, wypełniony spontaniczną radością, energią, jest czasem spotkań, odnawiania znajomości, zawierania nowych i wspólnej niekończącej się zabawy. To również weekend wspomnień i zadumy – moment, w którym przy uroczystej Watrze przyjmujemy w poczet członków Koła nowe Koleżanki i Kolegów. Po złożeniu przewodnickiego przyrzeczenia otrzymują swoje wyjątkowe, trójkątne blachy.

Zdjęcie: jedno z pierwszych blachowań, materiały archiwalne SKPG, lata 60.

Dziękujemy za organizacje biegu koledze Sebastianowi Wypychowi i wszystkim za podjęcie wyzwania. Relacje zdjęciową znajdziecie TUTAJ.

Celem wydarzenia jest integracja naszego kołowego środowiska przewodnickiego oraz propagowanie naszej wspólnej pasji do gór. Do udziału zapraszamy zarówno Przewodników AKPT i SKPG, jak i Sympatyków naszych Kół.

Wszystkie zasady znajdziecie poniżej, natomiast link do zapisów otrzymaliście mailowo.

Przewodnicy Beskidzcy mogą zdobywać szczyty tatrzańskie, a Przewodnicy Tatrzańscy – beskidzkie.

Zachęcamy do dokumentowania zdobycia szczytu poprzez zdjęcie w stroju z logo lub blachą przewodnicką.

Przesłanie zdjęcia (maksymalnie 3 zdjęcia nie większe niż 10MB) na adres akptfanpage@gmail.com oraz udokumentowanie wycieczki poprzez formularz będzie warunkiem zaliczenia zdobycia szczytu – o tym również w załączniku. Przesyłając zdjęcia możecie nasz mail dać jako do wiadomości (70lecie@skpg.krakow.pl)

Z przesłanych zdjęć i relacji z trasy planujemy stworzyć wirtualny album, który będzie pamiątką tego wyjątkowego wydarzenia.

ZASADY WYZWANIA 70 SZCZYTÓW NA 70-LECIE SKPG I AKPT

“70 szczytów na 70 lat” – 6 i 7 września 2025

Górskie wyzwanie z okazji 70-lecia działalności Kół SKPG i AKPT

Wyzwanie jest organizowane przez Zarząd Koła SKPG oraz Zarząd Koła AKPT

1. Lista szczytów i uczestnicy

• Wyzwanie polega na zdobyciu w sumie 70 szczytów w rejonach objętych uprawnieniami przewodnickimi SKPG i AKPT: wskazanych przez Organizatorów 35 szczytów w Beskidach i Bieszczadach oraz 35 szczytów w Pieninach i Tatrach.
• Uczestnikami wyzwania mogą być zarówno przewodnicy Kół SKPG i AKPT, jak i przyjaciele oraz sympatycy Kół.

2. Zapisy do wyzwania

• Uczestnik ma możliwość wyboru dowolnego szczytu z list znajdujących się tabeli zgłoszeniowej (udostępnionej mailowo)
• Do zapisu konieczne jest podanie swoich danych, kontaktu i planowanego dnia wejścia (do uzupełnienia w formularzu zgłoszenia udostępnionym mailowo).
• Na jeden szczyt mogą zapisać się maksymalnie 3 grupy. Liczba osób w każdej grupie jest dowolna.
• Przystępując do wyzwania, uczestnicy automatycznie akceptują niniejsze zasady.

3. Dostępność pliku

• Plik z tabelą szczytów oraz zapisów będzie publicznie dostępny do końca wyzwania, aby każdy mógł sprawdzić, które szczyty są nadal “wolne” do zdobycia. Tabela będzie systematycznie aktualizowana, aby zminimalizować błędy w zapisach.

4. Potwierdzenie zdobycia szczytu

• Po zdobyciu szczytu każda osoba / grupa przesyła zdjęcie na adres: akptfanpage@gmail.comoraz szczegóły wejścia w formularzu potwierdzającym wejście. Czas na przesłanie potwierdzenia i zdjęcia mija 10 września.
• Po weryfikacji zdjęcia, szczyt w tabeli zostanie oznaczony jako „Zdobyty” przez daną grupę / osobę.
• Weryfikacja zgłoszeń będzie robiona na bieżąco przez organizatorów, w dniach trwania wyzwania.

5. Termin wyzwania

• Wyzwanie odbędzie się w dniach 6-7 września 2025 (sobota – niedziela)
• Każdy uczestnik / uczestnicy powinni zdobyć wybrane szczyty w tym właśnie terminie.

6. Etyka i bezpieczeństwo 

• Każdy uczestnik podejmuje się wyzwania na własną odpowiedzialność.
• Zaleca się przestrzeganie zasad bezpieczeństwa w górach i odpowiednie przygotowanie przed wyprawą.

Do zobaczenia na szlaku!

W przypadku pytań piszcie (70lecie@skpg.krakow.pl) lub dzwońcie (Kinga 608 036 899)

Wycieczka rozpoczęła się w miejscowości Las przy dzwonnicy loretańskiej i dalej przez dziką dolinę potoku Dusica, wodospad i Grotę Komonieckiego penetrowaliśmy stoki Łamanej Skały. Odnaleźliśmy  jedne z  najwyższych drzew świata. a najwyższe drzewa Polski (Daglezja zielona) i pochyliliśmy się nad mchem (Płaszczeniec falisty), który zdradził nam tajemnicę powalonych leśnych olbrzymów w Rezerwacie Madohora. „Skalną Percią” Beskidu doszliśmy na Leskowiec i zeszliśmy do Targoszowa, gdzie w gospodarstwie agroturystycznym „Ważka” w obecności miłych gospodarzy i godnych polecenia luksusowych warunkach spędziliśmy noc.

Następnego dnia wędrując do Krzeszowa napotkaliśmy alternatywną możliwość noclegu w „hotelu pod gwiazdami”, gdzie na chwilę zagościliśmy. Po posiłku w Pizzerii w Krzeszowie zdobyliśmy „grań” Kozich Skał na Żurawnicy, które jak się okazało są „ruinami diabelskiego zamku”. Pod kolejnym zamkiem, tym razem w Suchej Beskidzkiej zakończyliśmy naszą wycieczkę.

Wszystkim uczestnikom bardzo dziękujemy za udział, zaangażowanie, miłe towarzystwo i pogodę ducha na całej trasie!

Wernisaż otworzył prezes Konrad Trojan, po którym kilka słów do niemałej publiczności skierowali autorzy wystawy Paweł Ciaptacz i Patryk Smółka

Dzięki zdjęciom tworzącym wystawę przemieszczaliśmy się między współczesnością, a 70-letnią historią naszych kół. Była to okazja do wspólnego spotkania osób z różnych roczników przewodnickich, ciekawych rozmów i delikatnych łez wzruszenia podczas spoglądania na niektóre fotografie

Nie będziemy jednak zdradzać zbyt wiele, żeby nie psuć efektu. Zapraszamy serdecznie do obejrzenia wystawy!

„Przewodnicki miszmasz” można oglądać do 27 maja w Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Krakowie, a następnie wystawa wyruszy w podróż, by czasowo zawisnąć w kolejnych bibliotekach na terenie Małopolski.

Relację zdjęciową z wydarzenia możecie zobaczyć TUTAJ.

Wycieczka rozpoczęła się w sobotę w godzinach porannych na MDA w Krakowie przejazdem do Bielska-Białej. Stamtąd udaliśmy się lokalną komunikacją na przystanek w okolice dolnej stacji Kolei Linowej Szyndzielnia, skąd rozpoczęliśmy pieszą wędrówkę. Niebieskim szlakiem dotarliśmy na Przełęcz Dylówki, mijając po drodze nieśmiałe oznaki wiosny w postaci kwitnących żywców gruczołowatych.

Następnie zmieniliśmy kolor szlaku na zielony, który doprowadził nas do schroniska na Szyndzielni. Tam była okazja do dłuższej przerwy na posiłek i rzut okiem na panoramę na sąsiedni Beskid Mały. W tym momencie pogoda okazała się nieco bardziej łaskawa i zrobiło się okno pogodowe umożliwiając obserwację częściowego zaćmienia słońca.

Po odpoczynku ruszyliśmy w stronę Klimczoka, po raz kolejny zmieniając kolor szlaku, tym razem na żółty. Ze szczytu mieliśmy okazję zobaczyć pobliskie schronisko oraz Skrzyczne- najwyższy szczyt Beskidu Śląskiego. Resztę beskidzkich szczytów jakie można ujrzeć z polany na Klimczoku widzieliśmy jedynie oczami wyobraźni.

Po zakończonych obserwacjach udaliśmy się w dalszą drogę (momentami w zimowych warunkach) w kierunku miejsca noclegowego czyli Schroniska PTTK na Błatniej. Tuż przed schroniskiem na rozległej polanie mogliśmy jeszcze dostrzec pozostałe pasma Beskidu śląskiego – Pasmo Baraniogórskie, gdzie swoje źródła ma Wisła oraz pasmo Czantorii i Stożka. Wieczór w schronisku spędziliśmy grając w planszówki.

W niedzielę rano pod osłoną gęstej mgły wyruszyliśmy niebieskim szlakiem w stronę Wapienicy. Po drodze, w pobliżu szczytu Wysokie mieliśmy okazję zobaczyć tzw. Leśny kościół – miejsce gdzie w okresie kontrreformacji odbywały się tajne nabożeństwa ewangelickie. Kolejną atrakcją na trasie było sztuczne Jezioro Wielka Łąka (Wapienickie). Na sam koniec naszej wędrówki Doliną Wapienicy zobaczyliśmy, że tutaj wiosna rozgościła się już na dobre. Potwierdziły to m.in. skupiska lepiężników białych, żywców gruczołowatych czy pierwiosnków, które swoimi kolorami pięknie zdobiły dolinę.

Tak miłym wiosennym akcentem zakończyliśmy naszą wędrówkę. Z Wapienicy udaliśmy się na dworzec w Bielsku-Białej i stamtąd ruszyliśmy w drogę powrotną do Krakowa, zabierając ze sobą przyjemne wyjazdowe wspomnienia.